Kodun bir kısmını yapay zekaya yazdırıyorum, saklayacak bir şey yok. Ama "yapay zeka kod yazıyor, developer'a gerek kalmadı" lafı da doğru değil. Aradaki gerçek durumu anlatayım.
Nerede hızlı
Sıkıcı işlerde. Form validasyonu, CRUD ekranları, test iskeleti, regex yazmak, bir fonksiyonu başka dile çevirmek. Bunlarda dakikalar kazanıyorum. Dokümantasyon okumak yerine "şu kütüphanede şu iş nasıl yapılır" diye sorup örneği alıyorum, sonra dokümandan doğruluyorum. Örnek alıyorum diyorum, doğruluyorum diyorum. Sıra önemli.
Nerede güvenmiyorum
Mimari kararlarda. Hangi tablo nasıl bölünür, kuyruk mu cron mu, önbellek nerede durur. Bunları modele sorarsanız cevap verir, kendinden emin cevap verir, ama sizin bağlamınızı bilmez. Trafik, bütçe, ekip büyüklüğü bilmeden verilen mimari tavsiyesi genel geçer olur. Son kararı ben veriyorum.
Bir de eski bilgi sorunu var. Kütüphane güncellenmiş, model eski sürümü anlatıyor. Kodu yapıştırıp çalışmayınca anlıyorsunuz. O yüzden üretilen her kodu çalıştırıp test ediyorum. Test yoksa zaten o kod yayına çıkmıyor, bunu kim yazarsa yazsın.
İşimi nasıl değiştirdi
Yazma hızım arttı, düşünme işi aynı kaldı. Hatta düşünme payı arttı diyebilirim, çünkü hızlı üretilen kodu ayıklamak da vakit alıyor. Bazen sıfırdan yazmak, üretileni düzeltmekten kısa sürüyor. Hangisi kısaysa onu yapıyorum.
Müşteri tarafında da şeffafım. "Yapay zeka kullanıyor musunuz" diye soran oluyor. Evet diyorum, matkap kullanan marangoz gibi. Önemli olan duvarın düzgün delinmesi, matkabın markası değil.
Yeni başlayanlara tavsiyem: önce temeli öğrenin, sonra aracı kullanın. Neyin doğru olduğunu bilmeden çıktıyı değerlendiremezsiniz. Araç, bilen için hızlandırıcı, bilmeyen için hata üreticisi.
